26اصل ازدواج و در مرحله بعد، در انتخاب همسر مخيرند. بدين ترتيب، شهربانو، امام حسين(ع) را به همسرى برگزيد.
البته اگر نقل ديگرى پذيرفته شود كه شاهزادگان ايران در اواخر حكومت خليفه سوم يا اوايل حكومت اميرمؤمنان على(ع) به حجاز آورده شدهاند 1، پس نسبت دادن اصل داستان به خليفه دوم مردود است. نكتهاى ظريف، مؤيد اين نقل است: امام سجاد(ع) از مادرى به نام شهربانو در سال 38ه .ق (دوران حكومت على(ع)) به دنيا آمد. باور داشتن اين سخن كه شهربانو در زمان خليفه دوم به همسرى امام حسين(ع) درآمده باشد، به اين معناست كه آن دو بزرگوار حدود بيست سال فرزندى نداشتند و اين، از نظر تاريخى تأييد نشده است.
افزون بر آنچه ذكر شد، صحت تاريخى چنين اتفاقى نمىتواند بر ادعاى دوستى و محبت خليفه دوم نسبت به امام حسين(ع) و اهلبيت(عليهم السلام) دلالت كند؛ زيرا در منابع تاريخى نقل شده كه اباعبدالله(ع) به عمربنخطاب چنين فرمود: «از منبر پدرم پايين بيا». 2
از نقل داستان كه بگذريم، رابطه خلفاى سهگانه با خاندان ولايت، همواره رابطه دشمنى و خروج از ولايت بوده است. آتش زدن خانه فاطمه زهرا(عليها السلام) و برخورد با اميرمؤمنان(ع) 3 نشانه اين دشمنى است. گلايههاى شهيده راه ولايت (حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام)) از اصحاب به سبب سكوت بر غصب خلافت و ظلم به ولايت، خود شاهدى بر اين حقيقت است. آن حضرتدر فرازى از خطبه «فدكيّه» چنين فرمود: