137
أَللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ، أَحِبَّ مَنْ أَحَبَّهُ وَ أَبْغِضْ مَنْ أَبْغَضَهُ وَ انْصُر مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ. 1
پروردگارا! سرپرستى و ولايت كن آن كسى كه ولايت على را پذيرفت و دشمنى نما با آنكه او را دشمن مىدارد و دوست بدار هر كس كه او را دوست بدارد و دشمن باش با هر كسى كه با او دشمنى كند و يارانش را يارى كن و دشمنانش را رسوا و نابود ساز.
و پيش از آنكه مردم متفرق شوند، جبرئيل نازل شد و اين آيه را آورد:
"اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلاٰمَ دِيناً" (مائده: 3)
امروز دينتان را برايتان كامل و نعمتم را بر شما تمام كردم و اسلام را آيين شما پسنديدم.
نكته سوم: با انديشيدن در آنچه گذشت (نزول آيهها، مقدمه حديث، ويژگىهاى مكانى و تمهيدات پيامبر(ص) و متن سخنان ايشان و...)، براى محقّق منصف ديگر ترديدى باقى نمىماند كه حقيقت چيست.
نكته چهارم: پيامبر(ص) از مدتها پيش، مأمور انجام اين كار بود و تصميم داشت آن را انجام دهد و طبق روايات، جبرئيل اين مأموريت را در مكه، عرفات و منا نيز يادآورى كرده بود. اما طبق آنچه در آيه تبليغ آمده است، پيامبر(ص) نگران سركشى مردم و در نتيجه، كشتهشدن آن حضرت و دچار شقاوت ابدى شدن آنها بود تا آنكه در غدير، خداوند (مطابق آيه) مصونيت حضرت را از مردم تضمين كرد. آنگاه پيامبر(ص) بدون هيچگونه ترسى از مردم، مأموريت خود را به انجام رساند.