100آن است كه ما از يك عامى اهل سنت بخواهيم اسامى همه صحابه پيامبر را نام ببرد و اگر نتوانست، بگوييم اين چه سنىاى است كه اسامى اصحاب پيامبرش را نمىداند.
3. عاشورا دو مرحله داشت: مرحله اول كه تا روز عاشورا و امام و رهبر و محور قيامش، امام حسين(ع) بود و مرحله دوم كه فرداى روز عاشورا شروع شد و محور حفظ و تداوم قيام آن، زينب(عليها السلام) بود. بنابراين، طبيعى است كه در اين قيام، درباره اين دو بزرگوار بيشتر سخن گفته شود و مردم هم با آنها بيشتر آشنا باشند. با اين حال، مىتوان گفت كه حتى عوام هم با بسيارى از عاشوراسازان و حماسهآفرينان كربلا آشنا هستند.
4. شيعه اگر براى امام حسين(ع) و يارانش گريه مىكند، توجه دارد كه اين گريه اعلان جنگ با ظلم، خيانت و نامردى است. او فلسفه گريه خود بر مصيبت عاشورا را مىداند. اين گريه، آن چنان حرارت، تحرك و قدرتى به او مىدهد كه در مقابل همه ستمكاران مىايستد و كارى مىكند كارستان. جوانان حزبالله، تنها با الگو گرفتن از حركت امام حسين(ع) كارى كردند كه همه ارتشهاى عرب از انجام آن ناتوان بودند.
بسيار شرمآور است كه گاندى غيرمسلمان، رمز پيروزى خود را الگو گرفتن از امام حسين(ع) مىداند، ولى كسانى كه مدعى مسلمانى هستند، قيام فرزند پيامبر اسلام(ص) و عزادارى پيروانش را تخطئه مىكنند!