203دنياطلبى و احساساتى بودن آنان دانست. در ميان عبارت‌هاى تاريخى، عبارت‌هايى مشاهده مى‌شود كه وجود اين صفت را در كوفيان يادآور شده است. در اينجا به ذكر چند نمونه از آنها مى‌پردازيم:

1. حضرت على(عليه السلام) خطاب به كوفيان مى‌فرمايد: «شما هنگام آرامش مانند شيريد و هنگام جنگ به روباه شبيه مى‌شويد». ¹

2. نيز آن حضرت(عليه السلام) در مقام شكايت به خدواند از كوفيان مى‌فرمايد: «خدايا با هرچه براى آنان خيرخواهى كردم، جواب مرا با فريب دادند و هرگاه آنان را امين شمردم به من خيانت كردند». ²

3. همچنين از آن حضرت(عليه السلام) نقل شده است كه در باره كوفيان طى جريانى فرمود: «إنَّهُمْ قَوْمٌ خَدِع » ³؛ «آنان مردمى فريب‌كارند».

4. عبدالله بن عباس طى نصيحت‌هاى خود به امام حسين(عليه السلام) براى باز داشتن آن حضرت(عليه السلام) از حركت به سمت كوفه مى‌گويد: «إنَّ أْهلَ الْعَراقِ قَوْمٌ غُدَرٌ فَلا تَقْرِبَنَّهُمْ » ⁴؛ «همانا اهل عراق (كوفه و بصره) قومى فريب‌كارند، پس مبادا كه نزديك آنان شوى».

5. امام حسين(عليه السلام) در آخرين ساعت‌هاى حيات خود مى‌فرمايد: «اللّهُمَّ إنَّ أهْلَ الْعَراقِ غَرُّوني و خَدَعُوني» ⁵؛ «خدايا همانا اهل عراق (كوفه) مرا فريب دادند و از راه خدعه و نيرنگ وارد شدند».

6. جناب مسلم(عليه السلام) در آخرين لحظات حيات خود مى‌فرمايد: «خدايا تو خود ميان ما و گروهى كه ما را فريب داده و تكذيب نمودند و آن‌گاه ما را خوار كرده و كشتند، حكم فرما». ⁶