112نمىگيرد، بلكه هر كس زودتر مكانى را اشغال كرد، نسبت به آن مكان، اولويت دارد تا اينكه از خريد و فروش خود فارغ شده و به خانه خودبرود. 1 به نظر مىرسد اين سنت تا زمان امارت خالد بن عبدالله قَسْرى كه از طرف سليمان بن عبدالملك حكومت عراق را بر عهده داشت، ادامه يافته بود. در اين زمان خالد براى بازاريان دكانهايى ساخت و اهل هر حرفه را در بازارى مخصوص به خود جاى داد و درآمد بازار را براى سپاه ده هزار نفرى خود در نظر گرفت. 2
در زمان تأسيس بازار (سال 17ه.ق) در كنار آن، مكانى مخصوص براى توقف شتران در نظر گرفته بودند كه به آن «مَناخ» مىگفتند. تاجران و مشتريان و بازاريان شتران خود را در اين مكان پارك مىنمودند!! 3
در زمان مورد بحث ما، يعنى از سال 17- 61ه.ق سقف بازار -بدون آنكه تقسيم به دكانهاى مختلف شود - يكپارچه به وسيله حصير و بوريا پوشيده شده بود و -چنانكه گفته شد- اين دكانها در زمان خالد بن عبدالله و به دستور او ساخته شد. 4 در بعضى از گزارشهاى تاريخى از ستونها و پايههاى بازار (عُمُدالسوق) در زمان مورد بحث ما سخن به ميان آمده است. 5
ج) بازارهاى تخصصى
بعضى بر اين باورند كه بازارهاى تخصصى در زمان خالد بن عبدالله پديد آمد 6، اما با مراجعه به روايات تاريخى در مىيابيم كه بسيارى از اين بازارها در زمان مورد بحث ما هرچند به صورت اجتماع چند نفر معدود، وجود داشته است. براى