280تفسير و ناسخ و منسوخ است، تنها مستند بهروايت سُليم بنقيس نيست بلكه همانگونه كه ملاحظه گرديد، عمده مدارك آن منابع اهل سنت است 1.
دو - حديث
«لاتكتبُوا عَنِّي شيئاً إلّا القُرآن»، در منابع مختلف اهلسنّت انعكاس يافته است كه ريشۀ همه آنها مسند احمد بن حنبل (م241ق) 2 و صحيح مسلم (م268ق) 3، است، راويان هر دو منبع بعد از «همّام بن يحيى» مشتركند منتها با متن متفاوت، كه احتمال مىرود كه مسلم حديث را از مسند امام احمد بن حنبل گرفته باشد.
سه - با اينكه منع از تدوين حديث نادرست و برخلاف سيره رسولالله(ص) بوده است، ولى براى پاسخ اين ايراد نكاتى بسيار فشرده اشاره مىگردد:
اول - با فرض اينكه حديث مسلم غير از حديث مسند امام احمدبنحنبل باشد، قفارى حديث را برخلاف اخلاق امانتدارى آنگونه كه در صحيح مسلم نقل شده نياورده است، برخى از پژوهشگرانِ اهل سنت آن را متفرّد 4 مىدانند 5 برخى ديگر آن را «موقوف» و عليل مىشمارند 6؛ و شكى نيست كه با حديث متفرّد و يا موقوف نمىشود