276و « قد غَلَبَهالوَجَع » 1، و توهين و اسائه ادب از سوى برخى صحابه كه ابنعبّاس را بهگريه واداشت و آن روز را روز مصيبت بزرگ « إنّ الرَّزِيّة كل الرَّزِيّة » خوانَد 2، و پيامبر را در آخرين لحظات عمرش، خونِ دل كنند تا به آنها بفرمايد: « قُومُوا »؛ «برويد بيرون» 3؛ قفارى و هم قطاران وى، انتظار دارند از كار آنان تمجيد هم بشود ؟! حاشا منالله العزيزالمجيد!
چهارم - با توجّه بهكلام شهرستانى كه جمع و ترتيب سورهها بهفرمان رسولالله(ص) بود، وسخن ابننديم مبنى براينكه على(ع) ظرف سه روز، مصحفش را جمع آورى كرد، نه تنها ديدگاه شيعه را تقويت كه قطعى مىسازد: قرآن در زمان رسولالله(ص) جمعآورى شد 4، و اميرالمؤمنين در مدت سه روز آن را آماده عرضه ساخت؛ زيرا معقول نيست حضرت آن را در طول سه روز از ابتدا جمعآورى نمايد، چه اينكه ابنحجر تصريح مىكند بهاينكه: « وقدكان القرآن كُلُّه كَتَبَ على عهدالنَّبي(ص) لكن غيرَ مَجموعٍ في موضع واحد و لا مرتّب السُّوَر » 5؛ در نتيجه طبعاً دَهها سؤال ايجاد خواهد شد؛ از جمله اينكه:گفته مىشود ابوبكر و پس از او عثمان قرآن را با اقامه دو شاهد، از مردم پذيرفت و جمعآورى كرد، چرا قرآنى كه رسولالله(ص) جمعآورى كرده بود، مورد توجّه قرار نگرفت؟!
پنجم - مضمون روايات اهلسنّت در اين خصوص نه تنها با روايات شيعه در تعارض نيست كه كاملاً هماهنگ بلكه جزئيات بيشترى از اين مصحف ارائه داده است، احاديث منقول در تاريخ مدينه دمشق وكلام شهرستانى شاهد روشن اين مدعا است.