250 سوم: حديث ابن‌سلمۀ ¹ ؛ اين حديث از نظر مجلسى ضعيف ² و از جهت دلالت ومحتوا با توجه به‌بررسى حديث قبلى، كاملاً روشن است و روايت نَه تنها اشاره به‌تحريف ندارد بلكه امام(ع) قرائت رايج را تأييد و امضاء نموده است ³.

چهارم: حديث أثلاث بودن قرآن ⁴؛ هرچند از نگاه علامه مجلسى مجهول است ⁵ ولى چون غير از سهل‌بن زياد، سند ديگر (و على‌بن‌ابرهيم...) دارد مشكل سندى ندارد مگر اينكه مقصود مجلسى از مجهول بودن، «أبى‌يحيى» باشد كه ميان چند راوى مشترك است. ⁶ اما مضمون حديث و حديث ديگر از ابى‌جعفر(ع): « نَزَل القرآن أربعة ارباع... » ⁷، بى‌پرده واضح است كه ربطى به‌تحريف قرآن ندارد؛ بلكه اوّلا ً: غرض اميرالمؤمنين(ع) خبر دادن از واقع، همراه با تحريك به‌اقرار به‌ولايت و بيزارى ازدشمنان آن و اندرز و عمل به‌سنن و فرائض الهى است، و قطعاً منظور از تقسيم، قسمت كردن كل به‌اجزاء است كه گاهى از نظر اعتبار، اجزاء قسمت‌ها متفاوت خواهد شد و لازم نيست اجزاء با هم مساوى باشند و بعضى از قسمت‌ها بر ثُلث افزون و يا داخل در قسمت‌هاى ديگر باشد ⁸.