162بهنقيصه و زياده است؛ يعنى باورداشتن به اينكه آيه و يا سورهاى بعد از رسولالله(ص) از قرآن بهعمد و يا اشتباه، حذف يا به آن اضافه شده است. اين فرض بهاجماع مسلمانان باطل 1 است و همين صورت را گروهى از نويسندگان وهّابيت بهشيعه نسبت مىدهند 2.
بنابراين، تحريفى كه در اين بخش مورد بحث است تحريف بهحذف و يا اضافه شدن آيه ويا سورهاى است كه پس از رسولخدا(ص)، در قرآن صورت گرفته باشد.
ب) شيعه و اعتقاد بهتحريف 3
با تعيين محور بحث، اين سؤال مطرح مىشود كه آيا بهراستى پيروان اهلبيت(عليهم السلام) آنگونه كه از سوى عدهاى از نويسندگان وهابى مطرح مىشود، اعتقاد بهتحريف دارند و اين باور جزء اعتقادات آنها محسوب مىگردد؟! پاسخ اين سؤال بهچند جهت منفى و چنين قضيهاى كه يكى از اعتقادات شيعه تحريف قرآن باشد، كذب و افترايى بيش نيست: