69 بزرگى قرار گرفته بود كه به اسم صاد مسمى بود. هنگامى كه به بالا مرتفع شد آن درياى اعظم تموّج نموده، از كفى كه از آن تموّج حاصل شد، خاك تابناك كعبه و از بخار آن آسمان خلق شد. دو سال بعد از آن هم روى زمين از زير خاك عطرناك كعبه كشيده شده و قدرى كه مأمور بود وسعت پيدا كرد. آنوقت محل بيت اعظم تپه بلندى از خاك قرمز بوده و ملائكه كرام آنجا را زيارت مىكردند. توبه حضرت آدم بعد از زيارت آن خاك مكرم مقبول آمد. براى دفع خوف و خشيت جدايى او، در بالاى آن محل مرتفع بيت معمور موضوع شد.
بكّه
در اين اسم اختلاف هست، بعضى گفتهاند مكه و بكه دو اسماند براى مسماى واحد. چون حرف باء با حرف ميم از حيثيت مخرج، دو حرف متقارب هستند، علىالاكثر به مقام يكديگر قائم مىشوند. و گفتهاند كه مكه و بكه دو اسم هستند منسوب به بيتالله و حال آنكه در نزد بعضى، بكه تنها اسم بقعه جليله كعبة الله و به يك قول ديگر اسم شهر مقدس مكه مكرمه است. بنا به قول صحيح اسم مواقع مسعوده كه در داخل حدود حرم الله و خارج مسجدالحرام هستند مكه و اسم بقعه بيتالله و حرم مسجدالحرام بكه است. بنا به قول ابن عباس چون مكه معظمه جبابرهاى را كه بر ضد خود او هستند بتك 1 و اذلال مىكند، لهذا مقتضى و شايسته اسم بكه شده است.
بلد
اگرچه لغويون گفتهاند كه بلد به معنى صدرالبلاد است ولى نظر به اشارهاى كه در قول جليل لاٰ أُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِ 2 شده است چون كافه بلاد و ممالك از خاك كعبه معظمه خلق شده است، لهذا لفظ بلد مطلقاً اسم سامى كعبة الله است.