517شريف در عهد خليفه اول به‌واسطه قلّت عدد اهل اسلام تغيير و تبديل نشد، يعنى دايره مسجدالحرام براى استيعاب زوّار و حاجيان اسلام كافى بود وليكن چون در عهد فاروق خليفه، اهالى اسلام به درجه‌اى رسيدند كه حرم مسجدالحرام كفايت آنها را نمى‌كرد، لهذا توسيع دايره كعبةالله لزوم و وجوب پيدا نمود بناءًعليه پسر خطاب خانه‌ها و كلبه‌هاى بسيار كوچك و محقرى را كه در اطراف مسجدالحرام بود، يعنى خانه‌هايى را كه در اتصال مطاف سعادت‌اتّصاف بودند ابتياع نموده و داخل مسجدالحرام كرد. ليكن وسعتى كه از خيال پسر خطاب مى‌گذشت از الحاق اين بيوت نيز حاصل نشده، لازم آمد كه بيوت و منازل ديگر نيز به حرم مسجدالحرام الحاق و علاوه شود، اگرچه اصحاب بيوت در دفعه ثانيه به اعطاى مساكن خودشان راضى نشده متفقاً بعض گفت‌وگوها كرده و خواستند فسادى برپا نمايند وليكن حضرت فاروق مخالفين را احضار كرده و ايشان را فرمود كه بيت‌الله در ميان خانه‌هاى شما ساخته نشده است، بلكه شما در جوانب اربعه آن تأسيس بيوت و مساكن نموده و بقعه مقدسه كعبةالله را تنگ كرده‌ايد.
پس از آن پسر خطاب مبالغى را كه قيمت خانه‌ها بود و از طرف اهل خبره تعيين و تخمين شده بود حاضر ساخته و در خزينه كعبةالله نهاد و امر نمود كه بيوت مذكوره را منهدم ساخته و به مسجدالحرام علاوه و الحاق نمودند و حرم شريف مسجدالحرام را به‌طور مطلوب وسعت دادند و امر نمود كه در اطراف حرم شريف دائراًمادار براى نهادن قناديل و شموع، قدرى از دوقدم مرتفع‌تر ديوارى ساختند و دروازه‌اى باز نمود كه به راه‌هايى كه به‌مطاف سعادت داخل مى‌شد و قصى بن كلاب قرار داده بود ناظر بود پس از آنكه عمليات تمام شد ارباب بيوت منهدمه در نزد فاروق آمده و اظهار ندامت و اعتذار كردند و استدعا نمودند مبلغى به آنها داده شود كه بتوانند به آن واسطه براى خودشان مسكن و منزلى تدارك و مهيا دارند وليكن جناب خليفه تنخواهى را كه اوّلاً تخمين شده بود به آنها داده و ايشان را ساكت و راضى نمود. سنه17.