139مع مافيه در داخل حرم شريف بر روى شرفات و قباب نشسته و در سطح شريف نمىنشينند، من بهدفعات ديدم كه حمامههاى ناخوش كه بالهاى خود را انداخته و سست كرده بودند، از زمين تا سطح بيت مرتفع گشته و در روى ميزاب طلا و يا يكى از اركان كعبه نشسته، مدت طويله در آنجا به كمال خشوع و خضوع لرزيده و اقامت مىكنند، بعد از آن در كمال بُرء 1 و صحت حركت مىنمايند و از حِذاى 2 سقف شريف بالاتر پرواز نكنند. انتهى.
در زمان سيل و طوفان ماهىهاى بزرگ كه در داخل حدود حرمالله بودند، كوچكتر از خودشانرا نمىخوردند، حرم محترم مسجدالحرام در اوقات صلاة خمسه و در نصف اخير ليالى اعياد و اوقات سائره طولاً اتساع پيدا كرده و جميعت آنجا هرقدر زياد باشد جاى خواهد داشت، آتشهايى كه در كوچهها و مخصوصاً در بيوت و منازل افروخته شود ابداً دود نمىدهند.
ابنيه مسعوده بيت عزت اكنون به همان هيئت و وضعىكه حضرت ابراهيم خليل تأسيس و بنا فرموده است باقى و پايدار است، و اين در نظر اهل استدلال علامت و نشانهاى بزرگ و روشن است. زيرا بنايى كه روى آن پوشيده نشود به هر درجه به متانت و رصانت 3 تأسيس شده باشد، مصادمات امطار 4 و رياح را سالهاى دراز تحمل نتواند نمود و اگر تجديد هم شده باشد باز به رسم سابق مؤسس نخواهد گشت.
ابنيه مفخمه كعبةالله در حالتىكه هميشه نقطه هدف رياح عاصفه 5 و امطار عظيمه متواليه بوده و بر حسب قانون شرع يازده دفعه تجديد شده است، نه به يك طرف ديوارهاى آن خللى راه يافته و نه هيئت و وضع سنگ بسيار كوچكى از آن
تغييرپذير