83اهلبيت هستم؟» حضرت مىفرمايد: «سرانجام تو به خير و نيكى است. تو از همسران پيامبرى». بنابراين حضرت به صراحت به او پاسخ منفى نمىدهد. بلكه با كنايه، او را از اهلبيت نمىداند اين همان چيزى است كه امسلمه در روايت هفتم از آن به صراحت سخن گفته و سوگند ياد كرده است كه پيامبر (ص) در جواب نفرمود: «آرى تو از اهلبيت هستى»، بلكه فرمود: «تو برخير و نيكى هستى».
از مجموع اين نكات استفاده مىشود كه مراد از اهلبيت، پيامبر اكرم (ص) ، حضرت على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام هستند. ولى آيا از آنها نيز استفاده مىشود كه فقط اين پنج نفر از اهلبيتاند و عنوان اهلبيت حتى زنان پيامبر را شامل نمىشود؟ با توجه به شواهد موجود در حديث، دلالت حديث بر انحصار اهلبيت در آلعبا روشن است. در اينجا ما به تعدادى از آنها اشاره مىكنيم:
شاهد اول
همانگونه كه در نكته چهارم اشاره شد، اجتماع اصحاب كساء برحسب اتفاق نبوده است. بلكه پيامبر اكرم (ص) ابتدا آنها را فراخوانده است سپس آنان اجتماع كردهاند. اگر آيه تطهير در مورد غير افراد ياد شده بود، پيامبر (ص) ، آنان را نيز فرا مىخواند. ولى چنين امرى از هيچكس نقل نشده است.
شاهد دوم
همانگونه كه در نكته سوم بيان شد، پيامبر اكرم (ص) در هر سه نوبت كساى خود را بر سر كسانى كه كنار آن حضرت بودند، يعنى حضرت