49 « وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزٰادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ » (توبه: 125)

و اما كسانى كه در دل‌هايشان بيمارى است، پليدى بر پليدى‌شان افزوده مى‌شود.

در اين آيه واژه «رجس» درباره گناه و كفرورزى به آيات قرآن، به كار رفته است. همچنين اين واژه درباره كافرانى كه به ظاهر ايمان آورده و از رفتن به جهاد تخلف كرده‌اند، به كار رفته است؛ چنان‌كه خداوند خطاب به مؤمنان مى‌فرمايد: « فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ » ؛ «از آنها اعراض كنيد [و روى گردانيد]؛ چرا كه آنان پليدند». (توبه: 95)

از مجموع آياتى كه اين واژه در آنها به كار رفته، استفاده مى‌شود، اين واژه در قرآن نيز به معناى لغوى آن، يعنى «آنچه پليد و مورد تنفر است»، به كار رفته است و مواردى كه يادآورى شده، از مصاديق اين معنا هستند كه يكى از آنها گناه و كفر است. بر اين اساس مراد از رجس در آيه تطهير گناه، كفر و هر نوع پليدى است كه مورد تنفر است؛ چنان‌كه مفسران به آن تصريح كرده‌اند. ¹

واژه «يُطهِّر» و «تطهيراً» از ريشه «طهر» به معناى نقاء و پاكى است. ابن‌فارس در معجم خود مى‌گويد: «طهر بر پاكى و برطرف شدن آلودگى دلالت دارد». ² ديگر لغوى‌ها نيز اين واژه را به همين صورت معنا كرده‌اند. البته راغب اين نكته را اضافه كرده است: «طهارت و پاكى بر دو

نوع