151در خصوص اصحاب عبا نازل مىشد، دعاى پيامبر (ص) بر آنها معنا نداشت... پس پيامبر (ص) در دعاى خويش از خداوند مىخواهد كه با لطف و رحمت بيكران خويش، كسانى را كه پيامبر (ص) برايشان دعا كرده، مشمول حكم آيه قرار دهد؛ چون مىداند كه آيه، خطاب به همسران او نازل شده است. اگر پيامبر (ص) به طور قطعى مىدانست كه آل عبا مشمول حكم آيه است، هرگز برايشان دعا نمىكرد.
پاسخ: دعاى پيامبر (ص) سازگار با شمول آيه
اين شبهه نيز به دلايلى مردود است كه به برخى از آنها اشاره مىشود:
1. آيا دعاى آن حضرت به اين معناست كه نمىداند حكم آيه شامل آنان مىشود يا نه؟ اگر چنين باشد، لازم مىآيد در نماز نيز « اهْدِنَا الصِّرٰاطَ الْمُسْتَقِيمَ » به اين معنا باشد كه چون پيامبر (ص) نمىداند بر هدايت است يا نه، از خدا درخواست هدايت مىكند. به يقين، اين سخن درباره پيامبرخدا (ص) صحيح نيست؛ زيرا پيامبرى كه هدايت مردم را بر عهده دارد، چگونه نمىداند خود بر هدايت است يا نه؟
2. دعا هميشه درباره امورى نيست كه انسان از وقوع آنها اطلاع ندارد. قرآن كريم دعاهايى را از پيامبر (ص) يا ديگران نقل مىكند كه آنان از وقوع مطلوبشان خبر داشتند. فخر رازى در تفسير خود به برخى از اين دعاها اشاره كرده است كه دو نمونه از آنها را در اينجا يادآور مىشويم: 1