145بنابراين، روايت افزون بر تعيين تعداد خلفا، بيان مىكند در هر زمانى تا قيامت فردى به خلافت مىرسد. اما اين دوازده خليفه چه كسانىاند؟
با نگاه ابتدايى به روايت اين نكته فهميده مىشود كه آنان از قريشاند. ولى با دقت در اين روايت، روشن مىشود پايان اسلام با پايان خلافت دوازده خليفه همزمان است و بين اين دو حادثه، ارتباط وثيقى است. زيرا در برخى از اين دسته روايات اسلام با وصف «عزيزاً» توصيف شده و در برخى ديگر علاوه بر آن، با وصف «منيعاً» نيز توصيف شده است. بنابراين پيامبر اكرم (ص) در اين روايات، عزت اسلام و قوت و نيرومندى دين را به خلافت آن دوازده خليفه ارتباط دادهاند. اين نشاندهنده اين واقعيت است كه اسلام، عزت و قوت خود را از دوازده خليفه مىگيرد. به تعبير ديگرى كه در اين روايات به كار رفته است، قوام دين به خلافت اين دوازده خليفه است:
«لايَزالُ الدِّينُ قائماً حَتّى تَقُومَ السّاعَةُ أَو يَكُونَ عَلَيْكُمْ إِثنا عَشَرَ خَلِيفَةً» 1؛ «همواره دين برپاست تا قيامت برپا شود يا دوازده خليفه بر شما باشد».
در نتيجه، اين دوازده خليفه تا برپايى قيامت هستند و عزت و اقتدار اسلام نيز به آنان است. اين دو ويژگى ما را به حديث شريف ثقلين رهنمون مىسازد؛ زيرا هر دو ويژگى براساس اين حديث در اهلبيت وجود دارد. هم آنان ميراث گرانبهاى پيامبرند كه در حوض بر ايشان وارد مىشوند؛ پس بايد تا قيامت ميان امت باشند و هم قرين جداناپذير قرآناند. خداوند متعال درباره قرآن مىفرمايد: « إِنَّهُ لَكِتٰابٌ عَزِيزٌ » ؛ «اين