102وقوع اراده الهى بر تطهير آنان است؛ چنان‌كه گذشت، استناد به آيه تطهير به عنوان يك فضيلت، هم در سخنان پيامبر (ص) است و هم در سخنان اهل بيت و استناد به آيه به اين عنوان هنگامى صحيح است كه اراده الهى محقق شده باشد. افزون بر اين پيامبر (ص) در حديث ابن‌عباس، كه در مبحث قبل نقل شد، فرمود: «

فَانَا وَ اهل‌بيتي مُطهَّرونَ مِنَ الذُّنوبِ» ¹؛ «من و اهل‌بيتم از گناه پاك هستيم». اين سخن كه به صورت جمله اسميه است، بر وقوع و استمرار تطهير آنان از گناه دلالت مى‌كند و نشان‌دهنده تحقق اراده الهى است.

نتيجه

براساس مطالب مطرح شده، روشن گرديد:

1. اراده در آيه تطهير، تكوينى است و بر اين نكته شواهدى وجود دارد كه مى‌توان خاص بودن اراده در آيه و ستايشى بودن زبان آيه را از جمله اين شواهد شمرد.

2. شواهدى وجود دارد كه بيانگر اين واقعيت است كه اراده خداوند در دورساختن گناه و پليدى از اهل‌بيت عليهم السلام تحقق يافته است.