75 چنانكه مىفرمايد:
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُهٰا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ (اعراف:156)
و رحمتم همه چيز را فرا گرفته و آن را براى آنها كه تقوا پيشه كنند، مقرّر خواهيم داشت.
2. فلسفۀ نامگذارى صحراى عرفات
راغب اصفهانى مىگويد:
عرفات نام جايگاه و منطقهاى است و از آنرو «عرفات» ناميده شد، چون ميان آدم و حواء در اين منطقه - پس از هبوط آدم بر «سرنديب» و فرود حواء در «جده» و به دور افتادن آنها از يكديگر و دگرگونهشدن چهره آنها - شناختى حاصل شد. 1 [و دور افتادگان از يكديگر در اينجا همدگر را شناختند؛ دور افتادگانى كه درصدد يافتن يكديگر، راه دور و درازى درمىنورديدند و در جستوجوى همدگر رنجها بر خود هموار ساختند تا آنكه بر پهنه عرفات به هم رسيدند و به شناخت يكديگر توفيق يافتند].
اگر چنان توجيهى در نامگذارى «عرفات» مقرون به صحت باشد، اين سرزمين و وقوف در آن سمبل و رمز و نشانهاى است كه مسلمانانِ به دور افتاده از يكديگر مىتوانند در اين كانون تجمع، به تعارف و شناخت يكديگر توفيق يابند و با تعارف، به تألف و انس و همبستگى با يكديگر نايل آيند. آدم و حواء در اين منطقه به هدف خود رسيدند و همديگر را