55همچنين فضل بن يونس از حضرت ابوالحسن(ع) نقل مىكند كه فرمود: بسيار بگو: «بار خدايا! مرا از عاريهداران ايمان قرار مده و از تقصير بيرون مبر». عرض كردم:
معناى عاريهداران را مىدانم كه مردى دين را بهطور عاريه مىگيرد و سپس از آن خارج مىشود [چون دينش مستقر و ثابت نبوده، پس از اندكى كافر و بىدين شود] معناى مرا از تقصير بيرون مبر، چيست؟
حضرت فرمود:
هر عملى كه به مقصد خداى عزّوجلّ مىكنى، خود را در آن مقصر شناس؛ زيرا مردم همگى در اعمال خويش ميان خود و خدا مقصرند، جز آنكه را خداى عزّوجلّ نگهدارى كند [كه انبيا و ائمه(عليهمالسلام) باشند؛ زيرا ايشان در شرايط عبادت به اندازه امكان كوتاهى نكنند، اگرچه براى اظهار عجز و نقصان، خود را مقصر دانند]. 1
بنده همان به كه ز تقصير خويش، عذر به درگاه خدا آورد
ور نه سزاوار خداوندىاش كس نتواند كه به جاى آورد