43امام صادق(ع) فرمود:
دُعَاءُ المَرْءِ لِأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ يُدِرُّ الرِّزْقَ وَ يَدْفَعُ المَكْرُوهَ. 1
دعاى مرد درباره برادر غايبش، روزى را فراوان و ناملايمات را برطرف مىسازد.
على بن ابراهيم از پدرش نقل كرده كه ايشان گفت:
ديدم عبدالله بن جُندَب را در موقف عرفات، در حالتى كه موقفى بهتر از موقف او نديدم. در تمام مدت وقوف، دستهايش به جانب آسمان بلند بود و اشكش به صورتش مىريخت و به زمين مىرسيد، تا وقتى كه مردم از عرفات بازگشتند. گفتم: «اى ابامحمد! من هرگز موقفى بهتر از موقف تو نديدم». گفت: «به خدا قسم، من دعا نكردم، مگر درباره برادران دينىام و اين براى آن بود كه خبر داد مرا ابوالحسن موسى (ع) [امام موسى بن جعفر(عليهماالسلام)] كه:
مَنْ دَعَا لأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ نُودِيَ مِنَ الْعَرْشِ وَ لَكَ مِائَةُ أَلْفِ ضِعْفٍ فَكَرِهْتُ أَنْ أَدَعَ مِائَةَ أَلْفٍ مَضْمُونَةٍ لِوَاحِدَةٍ لا أَدْرِي تُسْتَجَابُ أَمْ لا. 2
هر كه دعا كند درباره برادر خود كه غايب است، ندا از عرش مىرسد كه، از براى تو باشد صدهزار برابر اين و لذا من سزاوار نديدم كه از دست بدهم صدهزار [حسنه يا دعاى] ضمانت شده را به خاطر يكى كه نمىدانم مستجاب خواهد شد يا نه.
ابن ابىعمير از زيد نرسى روايت كرده كه با معاوية بن وهب در