539. در همان كتاب از عتبان بن مالك انصارى روايت شده كه:
به حضور رسول خدا باريافتم و از آن حضرت درخواست نمودم به خانهام بيايد و در مكانى نماز بخواند تا آن محل براى هميشه مصلى خانه محسوب شود. حضرت آن درخواست را پذيرفت و حضور يافت و دو ركعت نماز براى من خواند. سپس تشكى پهن كردم و پيامبر روى آن نشست، كمكم تعدادى از افراد در خانه من جمع شدند و اطراف آن حضرت حلقه زدند. آنگاه يكى از افراد جوياى حال «مالكبن دُخشُم» 1 شد و يكى از افراد ديگر پاسخ داد: او مرد منافقى است و خدا و رسول را دوست ندارد!
پيغمبر(ص) فرمود: درباره مالك چنين مگوييد. مگر نديدهايد او لاالهالاالله مىگويد و منظور او توجه به خداست؟
آن شخص اضافه كرد، شهادت به وحدانيت خداى او را ديدهايم اما ديدهايم، وى توجه و همنشينى با منافقين دارد!
رسول خدا(ص) فرمود: خداوند آتش دوزخ را بر كسى كه لاالهالاالله بگويد و بخواهد جلب توجه خدا كند، حرام كرده است. 2
اين حديث را مسلم در كتاب صحيح به طرق متعدد روايت كرده و در آخر آن نيز، اضافه كرده است:
آيا اينطور نيست كه مالك شهادت به يگانگى خدا و نبوت من مىدهد؟ گفتند: چنين مىگويد، اما در قلب او اين معنى نيست!