281«عده‌اى از منافقان هم، اهل ايمانى را كه صدقه افزون مى‌پرداختند و نيز، آنهايى كه در حد توان خويش، صدقه مى‌دادند را به استهزا مى‌گرفتند و مسخره مى‌كردند، خدا هم آنها را مسخره مى‌كند و براى آنان عذاب دردناكى خواهد بود، خواه براى آنان استغفار كنى يا نه، يكسان است و حتى اگر هفتاد بار هم براى آنان طلب آمرزش نمايى، هرگز خداوند آنان را نخواهد آمرزيد!». ¹

اگر كسى از آنان مرد، هرگز بر احدى از آنان، نماز مخوان و بر قبر آنها هم توقف مكن، زيرا آنان نسبت به خدا و رسول، كافر شده و در حال فسق مرده‌اند! و هرگز از اموال و اولاد آنان، تعجب مكن، چه اينكه خداوند اراده فرموده است، بدين وسيله آنان را در دنيا عذاب كند و در حال كفر، از دنيا بروند و هرگاه سوره‌اى نازل شود كه به خدا ايمان آورند و به همراه پيامبر جهاد كنند، منافقين ثروتمند از پيامبر اذن مى‌گيرند كه به همراه از كار افتادگان در شهر بمانند و خوشحال‌اند كه در كنار بازماندگان باشند، بر دل‌هاى آنها مهر قساوت خورده و شعور و فهم ندارند!». ²

«وقتى شما از جنگ برگشتيد و به آنها اعتراض نموديد، به زودى مى‌آيند و قسم مى‌خورند و عذر مى‌آورند، اما شما از آنان كناره‌گيرى كنيد، چه اينكه آنان، پست و پليد هستند و سزاى اعمال آنها، جايگاه دوزخ خواهد بود! آنان براى شما سوگند مى‌خورند كه راضى و خرسند گرديد. اگر شما هم از آنها راضى شويد، خداوند از فاسقان هرگز راضى نخواهد شد». ³

تا پايان سوره، تمام آيه‌ها بر نفاق آشكار ياران منافق دلالت دارد.