275شهادت رسيد؛ 1
203. هانى بن نِيار؛ معروف به «هم‌پيمان انصار»؛
204. وليد بن جابر بن ظالم طائى؛
205. وَداعة بن أبى زيد انصارى؛
206. وَهب بن عبدالله سِوائى (أبو جُحَيفة)؛
207. يعلى بن حمزة بن عبدالمطّلب هاشمى؛
208. يعلى بن عُمير نَهدى؛
209. يزيد بن طُعمه انصارى؛
210. يزيد بن نُويره انصارى؛
211. يزيد بن حوثره انصارى؛
علاوه بر كسانى كه ذكر آنها در بالا گذشت، شيعيان، حتى بسيارى از صحابه، كه به ناچار و جهت رعايت احتياط در دين به سوى برخى از حكام روى آورده‌اند، را نيز، دوست مى‌دارد و محترم مى‌شمارد. پس با اين اوصاف چگونه شيعه را به دشمنى همه صحابه متهم مى‌كنند؟
از دين برگشتگان
پس از وفات پيامبر گرامى اسلام(ص) برخى از صحابه، نفاق سابقه‌دار خود را آشكار كردند و حوادث تلخ و دردناكى را پس از آن حضرت به وجود آوردند و نسبت به على و اهل‌بيت(عليهم‌السلام) كينه و دشمنى ورزيدند.
قرآن درباره آنها مى‌فرمايد: