184عرش الهى را به لرزه درمىآورد و اين در حالى بود كه خود آنها كوچكترين احساس گناهى در برابر اعمالشان نداشتند.
محمدبن سليم مىگويد:
از انس بن سيرين سؤال كردم، آيا سمره كسى را هم كشت؟ جواب داد: مگر مىشود افرادى را كه سمرة بن جندب به قتل رسانيد، شماره كرد؟! 1
وقتى زياد بن ابيه از سوى معاويه، حاكم كوفه و بصره بود، خود به كوفه رفت و به مدت شش ماه، سمره را در بصره جانشين خود قرار داد. وى هشتاد هزار نفر از مردم بىگناه بصره را به خاك و خون كشيد و آنگاه هم كه زياد از او سؤال كرد، بيم نداشتى كه بىگناهى را كشته باشى؟
سمره گفت: «اگر دو برابر آنها را هم كشته بودم، چنين ترس و نگرانى را نداشتم!». 2
ابى سوار عدوى مىگويد:
سمره در يك صبحگاه از قوم و قبيله من، چهلوهفت نفر از افراد شايسته را كه همه از جمعآورىكنندگان قرآن بودند، به شهادت رسانيد! 3
عوف روايت مىكند:
وقتى سمره با سپاه خود وارد مدينه شد و از محله بنىاسد عبور مىكرد، مردى به طور ناگهانى، از يك كوچه خارج شد و با جلوداران سپاه سمره برخورد نمود. يكى از افراد او، به آن مرد حمله كرد و نيزه خود را در دهان او فرو برد! وقتى سمره خود بر آن جريان گذشت و مرد را غرقه در خون ديد، پرسيد،