180كه حسنبن على(ع) را به دست دختر اشعث مسموم و شهيد كرد. همه اهلبيت(عليهمالسلام) و شيعيان آنها و بسيارى از مورخان اهل سنت نيز به اين مطلب اقرار كردهاند. ابوالحسن مداينى مىگويد:
وفات حسنبن على(ع) در سال 49 هجرى واقع شد. وى مدت چهل روز مريض شد و در سن 47 سالگى، به خاطر سمى كه معاويه به وسيله جعده بنت اشعث به او خورانيد، وفات يافت. معاويه هم به او وعده داده بود، اگر حسنبن على(ع) را به قتل رساندى، صد هزار درهم به تو مىدهم، و پس از آن هم تو را به ازدواج فرزندم يزيد درمىآورم. اما وقتى حسنبن على(ع) وفات كرد، معاويه، اموال را به جعده پرداخت نمود، ولى درباره ازدواج او با يزيد خوددارى كرد و گفت: مىترسم، آنچه را به سر فرزند رسول الله آوردى، به سر فرزند من هم درآورى! 1
مداينى در جاى ديگرى مىنويسد:
به خدا سوگند! معاويه به قرارداد صلح با حسنبن على(ع) وفا نكرد، چون حجربن عدى و ياران او را به قتل رسانيد و بيعت را نيز، براى فرزند خود يزيد گرفت و خود حسنبن على(ع) را با زهر مسموم و شهيد نمود. 2
ابوالفرج اصفهانى درباره علت قتل حسنبن على(ع) مىنويسد:
معاويه تصميم گرفت براى فرزند خود يزيد بيعت بگيرد و براى اين كار، مانعى سختتر از حسنبن على(ع) و سعد وقاص وجود نداشت، بدين خاطر، سم فرستاد و آنان را شهيد كرد. 3