153آنها پاسخ دادند:

دست يافتن به كاروان، پيش ما از روبه‌رو شدن با دشمن بهتر است، عده‌اى هم وقتى اصرار پيامبر(ص) را بر جنگ ديدند، اعتراض كردند كه چرا موضوع جنگ را پيش از اين با ما مطرح نكردى تا خود را آماده كنيم، اكنون ما براى دست يافتن به كاروان آمده‌ايم». با شنيدن اين مطلب، چهره پيامبر(ص) از ناراحتى برافروخته شد و بدين مناسبت آيه قرآن نازل شد كه: «وضع چنين است كه خداوند تو را از خانه، از روى حق بيرون آورد، اما گروهى از اهل ايمان از اين كار كراهت داشتند و پس از آنكه حق براى آنان روشن گشت، باز هم كراهت داشتند و درباره حق، بحث و جدل مى‌كردند، مثل اينكه آنها به سوى مرگ سوق داده مى‌شوند و خود نيز، مرگ را با چشم خود مى‌نگرند!». ¹

آنگاه كه خداوند متعال، عذر پيامبر(ص) را در مورد اصرار به جنگ و عدم توجه آنها را به كاروان و همراهان آن بيان كند، تا آنها قانع و توجيه شوند مى‌فرمايد: «هيچ پيامبرى از انبيا مرسلين، قبل از پيامبر شما اسير نمى‌گرفته تا در زمين كشتار بسيار كند» و پيامبر شما هم، همچون پيامبران ديگر نمى‌تواند پيش از كشتار، در زمين اسير داشته باشد، بدين جهت آن حضرت از فرار ابوسفيان و ياران او به مكه نگران نبود و بى‌اعتنايى نشان داد، اما شما «تصميم داشتيد» با اسارت كاروان «خواسته‌هاى دنيايى را مقدم داريد» چون در برابر دشمن توانايى كامل نداشتيد، اما «خداوند خواستار تأمين آخرت شما بود، چه اينكه او عزيز و حكيم است» ² و همين