142اين مطلب را در آثار خود ذكر نمودهاند و همه اين جمله «ان النبى يهجر» را نقل به معنى كردهاند، از جمله ابوبكر احمدبن عبدالعزيز جوهرى در كتاب السقيفه چنين آورده است:
عبدالله بن عباس روايت مىكند كه: هنگامى كه وفات پيامبر فرارسيد، در حالى كه عدهاى از جمله عمر بن خطاب در منزل ايشان بودند، پيامبر(ص) فرمود: دوات و كاغذ بياوريد، تا چيزى بنويسم كه پس از آن هرگز گمراه نشويد. در اين هنگام عمر جملهاى گفت كه معنايش اين بود كه تب بر پيامبر غلبه كرده است. قرآن، كتاب خدا ما را كفايت مىكند و... 1
همانطور كه ملاحظه مىكنيد مورخان با صراحت معارضه اعتراضكننده را نقل به معنى كرده و از آوردن عين لفظ خوددارى كردهاند زيرا مورخانى كه اسم معترض را به طور صريح نياوردهاند، عين عبارت او را آوردهاند. 2
قبيصه از ابن عينيه و او از سلمان احول و او از سعيد بن جبير روايت مىكند كه ابنعباس گفت: «روز پنجشنبه و نمىدانى چه روز پنجشنبهاى بود؟! آنگاه آنقدر اشك ريخت كه شنهاى روى زمين را خيس كرد. سپس گفت: وقتى روز پنجشنبه بيمارى پيغمبر(ص) شدت گرفت، فرمود: كاغذى بياوريد تا براى شما چيزى بنويسم كه هرگز گمراه نشويد. در حضور آن حضرت اختلاف و سروصدا به راه انداختند، كه چنين حركتى شايسته محضر آن حضرت نبود.
آنها گفتند: پيامبر هذيان مىگويد! (هجر رسول الله!). آنگاه پيغمبر(ص) فرمود:
مرا رها كنيد و برويد. در آن حالى كه هستم، بهتر است، از آنچه شما مرا به آن