206
الرؤيا فى منا
شب يازدهم روحانى كاروانى با چند نفر از حجاج به بعثه آمد. به نظر مىرسيد كه در اعمالى كه انجام دادهاند، مشكلى دارند و گفتهاند كه شما تقصير كردهايد و بايد كفاره بدهيد. روحانى گفت اين آقايان مقلد آقاى شيرازى هستند و اينجا در منا نه مناسك ايشان را داريم و نه مناسك محشى. يك سؤال آنها درباره حلق در شب بود كه آن فقيد سعيد رحمهالله در مناسك جامع خود فرموده است: «
يكفي به ان ياتي به ليلاً او نهاراً ».
حال آنكه به آنها گفته بودند عمل شما درست نيست و كفاره دارد. وقتى مطلب براى آنها روشن شد خيلى خوشحال شدند. مسئله دوم آنها درباره قربانى بود. آن مرحوم در ص393 مناسك جامع، مسئله 1343 مىفرمايد: «
الأ قوى صحة الذبح في تمام ساعات الأيام الثلاثه أو الأربعة ما عدا ليلة العيد بغير المضطر ». و در جاى ديگر مناسك ص243 فرموده است: «
وقت الذبح طول النهار أيام التشريق ».
شب، هنگام سحر خواب ديدم كه بعثه كوچكى برقرار است و اعضاى بعثه سه يا چهار نفر بيشتر نيستند. بعثه عادى و متعارف نبود. فضاى بعثه را لمعات نور فرا گرفته و در يكجانب، مرحوم فقيه بزرگ آقاى بروجردي(ره) حضور داشت و هالهاى از نور اطراف او را فرا گرفته بود. در جانب ديگر حضرت آقاى گلپايگاني(ره)، نفر سومى كنار آقاى گلپايگانى بود كه در آن لحظه مىشناختم و بعد مردد شدم كه حضرت آقاى خوئى بود يا مرحوم آقاى نجفى. در هر حال اعضاى بعثه چند نفر