1953. قبر جناب اسماعيل، فرزند امام جعفر صادق(ع): اين بقعه نزديك بقيع مطهر و تقريباً روبهروى قبور ائمه بقيع(عليهمالسلام) قرار داشت و چند سالى هم وسط جاده بود و ديوارهاى نسبتاً بلندى داشت. اين مقبره را هم خراب كردند و چنين گفتند كه جنازه را به داخل بقيع منتقل كردند؛ جاى آن بقعه بيرون بقيع در فضاى باز است.
4. كوچه بنىهاشم و خانه امام زين العابدين و امام صادق(عليهماالسلام): اين دو خانه شريف در انتهاى كوچه بنىهاشم و نزديك به حرم مطهر نبوى واقع شده بود. خانه امام صادق(ع) مدتى به صورت كتابخانه مورد بهرهبردارى بود كه اكنون اثرى از آن ديده نمىشود.
5. مسجد و مقبرۀ على بن جعفر عريضي(ره): اين مسجد و مقبره در يك فرسخى شهر مدينه منوره، در راه احد و در روستايى به نام «عُريض» قرار دارد. از صاحب مستدرك نقل شده است: «قبر على بن جعفر در عريض، قريهاى از قراى نزديك مدينه است. در بعضى سفرهاى خود در مشهد آن بزرگوار حاضر شديم؛ و بر قبر آن بزرگوار قبه عاليه برقرار بود».
اين مطلب چيزى است كه محدّث قمي(ره) در سفينةالبحار از استاد بزرگوار خود ذكر فرموده و بنده هم در بعضى سفرهاى خود به زيارت اين مشهد مقدس و مسجد نايل شدم. متأسفانه اين مسجد و مشهد مقدس در سال 1425ه.ق به وسيله وهابيون تخريب شد و اثرى از آن باقى نماند.
على بن جعفر به خاطر خضوع و خشوعى كه در برابر امام جواد(ع)