169
كمبود امكانات مسلمانان
عصر روز يكشنبه، بيست و نهم ذيقعده، مردى به بعثه آمد و ضمن سؤالاتى كتابى خواست. او اهل خرمشهر، ولى مقيم دانمارك بود. گفتم آنجا چه مىكنى؟ گفت آهنگرى. گفتم وضع و امكانات آنجا چطور است؟ گفت از همه جهت، مسكن، خوراك و پوشاك، خوب است. ولى وضع دينى خوب نيست. 25 سال است كه من در دانمارك به سر مى برم و در طول اين مدت به تدريج از كشورهاى مختلف اسلامى، مثل عراق و افغانستان عدهاى آمدهاند و فعلاً با فعاليتزيادى كه شده دو حسينيه داريم. ولى كتاب و كتابخانه نداريم و وضع تحصيل بچهها هم خوب نيست. سخنران خوبى نداريم. مردم آنجا مسيحى هستند. زندگى در دانمارك براى كارگر موقت خوب است، ولى براى زندگى دائمى خوب نيست. والسلام.
سختگيرى وهابيون
در سال 1420ه.ق توقف ما در مدينه منوره دوازده روز بود. در تمام اين مدّت زائران بقيع مطهر را از توقف در قسمت سايبان بقيع منع مىكردند. مأموران سر راه را مىگرفتند و مىگفتند: «
توقف هنا ممنوع ». بعضى هم مىگفتند: «
لا يجوز » و تمام زائران را مقابل تابلوى بزرگ و مقابل آفتاب نگه مىداشتند. البته اين توقف براى علاقهمندان اهلبيت(عليهمالسلام) شيرين و گوارا بود. اما وهابيون به آن هم مايل نبودند و مىگفتند: «فقط سلام! برگرديد. زيارت ممنوع! صدا بلند كردن ممنوع! گريه ممنوع! نزديك خط رفتن ممنوع!» ولى اين روز آخر ماه ذيقعده كه ديدند