81حتى با ديگر قبور قابل قياس نيست. همچنين در روايتى صحيح وارد شده است كه رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] به زيارت اهل بقيع و شهداى «احد» مىرفت، پس با اين وجود، قبر شريف آن حضرت بيش از هر چيز ديگرى شايستگى بزرگداشت و تبرك جستن دارد و از اين طريق ما نيز با سلام و درودهايمان نزد قبر شريف ايشان، به رحمت و بركتى بزرگ دست مىيابيم.
اجماع بر مشروعيت زيارت
گروهى از فقيهان و دانشمندان شريعت مقدس اسلام - كه به نقل مسائل فقهى اختلافى مىپردازند - گفتهاند كه در اين مسئله اجماع وجود دارد. وجود اختلاف در اين مسئله، ناشى از مستحب يا واجب بودن اين عمل است. البته بيشتر علماى پيشين اين كار را مستحب مىدانستند. بر مبناى هر يك از دو قول مستحب و واجب، سفر به قصد زيارت - بدون قصد اعتكاف و خواندن نماز در مسجد النبى - از مهمترين راههاى تقرب است. ازاينرو، طبق مذهب «حنفيه» حكم زيارت، نزديك به وجوب است. برخى امامان مالكى آن را واجب دانستهاند و برخى ديگر گفتهاند اين از سنتهاى واجب است. احاديث صحيح و صريح نيز بر آن دلالت مىكند.
بنابراين، فقط كسانى در اين مسئله ترديد دارند كه نور بصيرت و آگاهى در آنها وجود ندارد. حضرت رسول[(صلى الله عليه و آله)] فرمودهاند: «
مَن زارَ قَبري وَجَبَت لَهُ شَفاعَتي » 1؛ «هر كس قبر مرا زيارت كند، شفاعتم در حق او واجب مىشود» و در برخى روايتها آمده است: «
حَلَّت لَهُ