79با توجه به آيه وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنٰاتِ ؛ «و براى گناه خود و مردان و زنان با ايمان آمرزش بخواه». (محمد: 19) آمرزش‌خواهى پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] شامل همه مؤمنان مى‌شود.

در «صحيح مسلم» روايت‌هايى صحيح از برخى صحابه آمده كه از اين آيه، همين برداشت شده است. پس هنگامى كه نزد پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] مى‌روند، استغفار مى‌كنند و امور سه گانه براى بخشش خداوند فراهم مى‌شود. در اين آيه مطلبى كه تأخر استغفار پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] از استغفار آنها را بيان كند، وجود ندارد. بلكه احتمال آن هست. تفاوتى نمى‌كند كه استغفار آن حضرت مقدم يا مؤخر باشد، بلكه مهم اين است كه با آمدنشان نزد پيامبر[(صلى الله عليه و آله)]، آمرزش‌خواهى ايشان شامل حالشان مى‌شود. اين در صورتى است كه اِسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ را بر فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ عطف كنيم، اما اگر آن را بر جٰاؤُكَ عطف كنيم، ديگر نيازى به آن نيست. اما اگر بگوييم استغفار پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] براى امت، مشروط به زمان حيات حضرت نيست، بنابر دلالت احاديث، هنگامى كه استغفار رسول‌خدا[(صلى الله عليه و آله)] براى امت پس از مرگ او امكان‌پذير است، عطف بر فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ نيز مشكلى به وجود نمى‌آورد. از سوى ديگر، كمال شفقت و مهربانى ايشان در حق امت امرى روشن است. بى‌ترديد ايشان كسى كه نزد او آمده و به درگاه پروردگار استغفار مى‌كند را رها نمى‌كند. آن‌گاه امور سه‌گانه‌اى كه در آيه ذكر شده چه در زمان حيات و چه پس از مرگ آن حضرت، براى استغفاركننده حاصل مى‌شود.

اين آيه كريمه، هر چند براى قوم مشخصى در زمان حيات پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] نازل شده است، براى عموم امت چه در زمان حيات و چه پس از مرگ او، تعميم