150شود و در اين راه نيز انسان دارايى خود را هزينه كند و به هنگام سفر، قصد زيارت آن بزرگوار - بر او هزار هزار درود و سلام باد - را داشته باشد و به همراه آن، نيت زيارت مسجد و ديگر بقاع و مشاهد شريف را بكند. حتى بهتر از اين، ديدگاه علامه «كمال ابن‌همام» است. وى مى‌گويد: «تنها زيارت قبر آن بزرگوار را نيت كند». در اين صورت با گام نهادن در مسجد، زيارت مسجد النبى نيز محقق مى‌شود؛ زيرا با اين كار به بزرگداشت و اجلال مقام آن بزرگوار پرداخته است؛ آنچنان‌كه فرموده:

مَن جاءَني زائِراً لا تَحمِلُهُ حاجَةٌ الاّ زيارَتى كانَ حَقّاً عَلَىَّ ان اكونَ شَفيعاً لَهُ يَومَ الْقِيامَةِ .

هركس كه به زيارت من بيايد و جز زيارتم قصد ديگرى نداشته باشد، بر من است كه در روز قيامت شفيعش باشم.

همچنين از «ملا جامى»، آن عارف وارسته نقل شده كه ايشان زيارت را جداى از حج به‌جا آورد (بدون قصد حج، نيت زيارت قبر آن حضرت جايز است). اين فتوا به مذهب دوستداران پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] نزديك‌تر است.

مخالفان مى‌گويند: كسى كه به مدينه سفر مى‌كند، - بر صاحب آن شهر، هزار هزار تحيت باد - فقط بايد به قصد مسجد النبى سفر كند. استدلال اينان به فرمايش پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] « لا تُشَدُّ الرِّحالُ الاّ الى ثَلاثَةِ مَساجِدَ » است، اما استدلال آنها پذيرفته نيست؛ زيرا اين حديث، هرگز دلالت بر منع ندارد، بلكه اگر انسان صاحب درك و فهم در آن تأمل كند، خواهد دانست كه اين حديث به صراحت دلالت بر جواز دارد؛ زيرا دليلى كه باعث مستثنى شدن اين سه مسجد از ساير مساجد و بقاع مى‌شود، فضيلتى است كه مختص مساجد سه گانه است. فضيلت اين مسجد به دليل دفن پيامبر گرامى