148بروم. اگر فضيلت «قبا» را مى‌دانستند، شتران را بدان سو مى‌راندند [به اين مسجد سفر مى‌كردند].

حافظ ابن‌حجر مى‌گويد: «سند اين روايت صحيح است». ¹ ابن ابى‌شيبه نيز مانند آن را در «المصنف» آورده است. ²

«عبدالرزاق» در المصنف ³ از عمر بن خطاب نقل كرده كه: «اگر مسجد قبا در دورترين نقاط بود، باز شتران را به سوى آنجا روانه مى‌كرديم». اين درحالى است كه عمر، از راويان حديث «

لا تُشَدُّ الرِّحالُ » است. اگر عمر، نهى موجود در روايت پيش گفته را به معناى حرمت مى‌دانست، در مورد مسجد قبا اين‌گونه سخن نمى‌گفت.

احمد در «المسند» ⁴ و طبرانى در المعجم الكبير ⁵، از «مرثد بن عبدالله اليزنى» از «ابوبصرة غفارى» روايت كرده‌اند كه مى‌گويد:

ابوهريره را ديدم كه به مسجد طور مى‌رفت تا در آنجا نماز بگزارد. به او گفتم: اگر قبل از سفرت تو را مى‌ديدم، تو بار سفر نمى‌بستى. پرسيد: چرا؟ گفتم: زيرا از رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] شنيدم كه فرمودند: «

لاتُشَدُّ الرِّحالُ الاّ الى ثَلاثَةِ مَساجِدَ: المَسجِدِ الحَرامِ، وَمَسجِدي هذا، وَالمَسجِدِ الاَقصى ».

با اين حال ابوهريره بازنگشت. اگر او از حديث معناى تحريم را