49
پاسخ
اوّلاً: پيامبر(ص) مستجابالدعوه است واگر دعا كرده به طور قطع اجابت شده است.
ثانياً: فايده دعا، استمرار تطهير واذهاب رجس در آينده است؛ همانگونه كه در تفسير اِهْدِنَا الصِّرٰاطَ الْمُسْتَقِيمَ چنين است.
ثالثاً: ممكن است كه دعا، بالا رفتن مرتبه ودرجات خلوص وعمق گرفتن ورسوخ كردن اذهاب رجس ودر نتيجه، تطهير اهلبيت را در بر داشته باشد.
رابعاً: مطابق برخى از رواياتى كه ذكر شده، دعاى پيامبر(ص) بعد از نزول آيه تطهير بوده است. 1
شبهۀ دوم: عدم ارادۀ تكوينى
ابن تيميه مىگويد:
اراده خداوند در آيه تطهير، متضمّن تحقّق مراد نيست، بلكه گاهى اراده مىكند چيزى را كه تحقق نمىيابد؛ خداوند متعال مىفرمايد: وَ اللّٰهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ (نساء: 27)؛ در حالى كه برخى توبه مىكنند وبرخى نمىكنند. خداوند اراده كرده كه مردم را از شرك پاك كند، ولى بعضى مىخواهند كه بر شرك باقى بمانند. 2
آنگاه مىگويد:
مقصود از «رجس» در آيه، شرك است، همانند قول خداوند: