140يزيد از شنيدن اين خبر خشمگين شد واظهار داشت: «به خدا سوگند! لشكر انبوهى بهطرف آنها گسيل خواهمكرد وآنان را زير سم اسبانلگدمال خواهمنمود». 1
رويارويى آشكار
عبدالله بن حنظله، مردم مدينه را براى مبارزه نهايى با يزيد و بنىاميه فرا خواند. جايگاه اجتماعى او در ميان مردم سبب شد تا با وى هماهنگ شوند وحتى خود او را به عنوان والى مدينه برگزينند وبا او بيعت نمايند ويزيد را از خلافت عزل كنند. 2
مردم مدينه پساز بيعت با عبدالله بنحنظله در روز اولماه محرم 63ه.ق، عثمان بن محمّد بن ابىسفيان عامل يزيد ووالى مدينه را از شهر اخراج كردند. سپس بنىاميه ووابستگان آنها ونيز قريشيانى را كه با بنىاميه هم عقيده بودند وشمار آنها به هزار تن مىرسيد در خانه مروان حَكَم زندانى ساختند، بدون آنكه آسيبى به آنها برسد. 3
عثمان بن محمّد بن ابىسفيان، پيراهن پاره پاره خود را براى يزيد به شام فرستاد ودر نامهاى به او نوشت: «به فرياد ما برسيد! اهل مدينه قوم ما را از مدينه بيرون راندند». 4