62
إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا... (مائده: 55)
سرپرست وولى شما، تنها خداست وپيامبر او و آنها كه ايمان آوردهاند... .
ب) آياتى كه ولايت را از غير خدا سلب مىكند.
خداوند متعال مىفرمايد: وَ مٰا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لاٰ نَصِيرٍ؛ «از خدا هيچ ولى وياورى براى شما نيست». (شورى: 31)
ج) آياتى كه ولايت را مختص به خدا مىداند.
خداوند متعال مىفرمايد:
أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيٰاءَ فَاللّٰهُ هُوَ الْوَلِيُّ (شوري: 9)
آيا آنها غير از خدا را ولى خود برگزيدند؟! در حالى كه «ولى» فقط خداوند است.
ونيز مىفرمايد:
مٰا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لاٰ يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَداً (كهف:26)
آنها هيچ ولى وسرپرستى جز او ندارند! واو هيچكس را در حكم خود شركت نمىدهد.
با جمع بين آيات فوق به اين نتيجه مىرسيم كه ولايت وحاكميت وسرپرستى بالأصاله براى خداوند متعال است وبه هر كس كه اراده كند اعطا مىنمايد وولايت رسول الله(ص) واوصياى او(عليهم السلام) هرگز در عرض ولايت خداى سبحان ومستقل از آن نيست؛ زيرا هيچ موجود ممكنى حتى انسانهاى كامل از هيچ نوع استقلالى برخوردار نيستند.