108 يكبار واويلا نگوييد، بلكه بسيار واويلا بگوييد». (فرقان: 14)
وخطاب به كافرين در جهنم مىفرمايد:
(وَ يَوْمَ يَقُولُ نٰادُوا شُرَكٰائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ) (كهف: 52)
به خاطر بياوريد روزى را كه (خداوند) مىگويد: همتايانى را كه براى من مىپنداشتيد، بخوانيد (تا به كمك شما بشتابند!) ولى هر چه آنها را مىخوانند، جوابشان نمىدهند.
تقسيم به خواندن در امور دنيا و آخرت در مورد دوم از قرائن خارجى استفاده مىشود.
نوع دوم از معناى دعا نيز بالاصاله مخصوص خداوند متعال است، ولى مىتوان از غير خدا، درصورتى كه قابليت استغاثه را داشته باشد به اذن خدا، نيز استمداد نمود، با اين اعتقاد كه آن واسطه هرچه دارد به اذن خداست. واگر مشاهده مىكنيم كه انبيا مستقيماً از خدا چيزى مىخواستند؛ بدين جهت بوده كه كسانى به عنوان واسطه از آنان بالاتر وبرتر نبودهاند.
3. دعوت به هدايت يا ضلالت
اين معنا در صورتى است كه كلمه «دعاء» با لام يا الى متعدى شود؛
الف) متعدى با «إلى»
خداوند متعال مىفرمايد:
وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعٰا إِلَى اللّٰهِ وَ عَمِلَ صٰالِحاً (فصلت:33)