107و مىفرمايد: ( قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُمٰا فَاسْتَقِيمٰا )؛ «دعاى شما پذيرفته شد! استقامت به خرج دهيد». (يونس: 89)
همچنين مىفرمايد: ( هُنٰالِكَ دَعٰا زَكَرِيّٰا رَبَّهُ )؛ «در آنجا بود كه زكريا (با مشاهدۀ آن همه شايستگى در مريم)، پروردگار خويش را خواند». (آل عمران:38)
خداوند سبحان مىفرمايد:
(فَدَعٰا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ) (قمر: 10)
او (نوح) به درگاه پروردگار عرضه داشت: من مغلوب (اين قوم طغيانگر) شدهام، انتقام مرا از آنها بگير.
و مىفرمايد: ( وَ نٰادىٰ نُوحٌ رَبَّهُ )؛ «نوح به پروردگارش عرض كرد». (هود: 45)
همچنين مىفرمايد:
(وَ إِذٰا مَسَّ الْإِنْسٰانَ ضُرٌّ دَعٰا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ ثُمَّ إِذٰا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ مٰا كٰانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ) (زمر: 8)
هنگامى كه انسان را زيانى رسد، پروردگار خود را مىخواند وبهسوى او باز مىگردد؛ امّا هنگامى كه نعمتى از خود به او عطا كند، آنچه را به خاطر آن قبلاً خدا را مىخواند از ياد مىبرد.
ب) دعا در امر آخرت
و مىفرمايد:
(فَادْعُوا وَ مٰا دُعٰاءُ الْكٰافِرِينَ إِلاّٰ فِي ضَلاٰلٍ) (غافر: 50)
پس هر چه مىخواهيد (خدا را) بخوانيد؛ ولى دعاى كافران (به جايى نمىرسد و) جز در ضلالت نيست.
و مىفرمايد: (لاٰ تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً وٰاحِداً وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً )؛ «امروز