1) . در اين زمينه آيه تبليغ (آيه 67، سوره مائده) و شأن نزول سوره معارج حقيقت را روشن مى‌كند.

2) . پيامبر(صلى الله عليه و آله) خالد بن وليد را براى تبليغ اسلام به يمن به‌سوى قبيله همدان فرستاد. لكن پس از شش ماه تبليغ كسى مسلمان نشد. آن‌گاه پيامبر(صلى الله عليه وآله) على(عليه السلام) را به‌سوى قبيله همدان به يمن فرستاد و آنها به دست على(عليه السلام) مسلمان شدند. وقتى خبر آن به پيامبر(صلى الله عليه و آله) رسيد، سجده شكر به‌جاى آورد. عمرو بن شاس اسلمى كه در اين سفر با على(عليه السلام) بود در بازگشت وقتى به مسجد مدينه رسيد از على(عليه السلام) شكايت و بدگويى كرد. خبر به پيامبر رسيد. وى گويد: چشم پيامبر(صلى الله عليه و آله) كه به من افتاد چشمانش را به من دوخت. همين كه نشستم آن حضرت فرمود: اى عمرو قسم به خدا كه مرا اذيت كردى! گفتم: به خدا پناه مى‌برم كه تو را اذيت كرده باشم اى رسول خدا! پيامبر فرمود: چرا! كسى كه على را آزار دهد مرا آزرده است. شرح احقاق الحق، السيد مرعشى، ج 21، ص 318؛ اسد الغابة، ج 4،ص 114؛ تاريخ مدينۀ دمشق، ابن عساكر، ج 42، ص 202؛ مسند احمد، ج3، ص 483.