113على را گرفت و بى‌اعتنا به نعره‌هاى عمر و اطرافيانش دست از دامن على برنمى‌داشت و اگر نبود ضربه‌هاى غلاف شمشير قنفذ و تازيانه‌هاى مغيره كه بر بازوان فاطمه(عليها السلام) فرود مى‌آمد، نمى‌توانستند او را از على جدا كنند. 1
ابوبكر همه اينها را خوب درك مى‌كرد؛ به همين دليل هنگامى‌كه عمر سند فدك را پاره كرد، به كمك او شتافت و به فاطمه(عليها السلام) گفت: «شهادت على و ام‌ايمن كافى نيست، بايد يك شاهد ديگر هم بياورى!»
سرانجام فاطمه(عليها السلام) با قهر، خانه ابوبكر را ترك كرد و قسم خورد كه تا زنده است با او هم كلام نگردد. 2