104بر پيامبر غلبه كرده است. قرآن نزد شماست، كتاب خدا ما را كفايت مى‌كند». ¹

سكوت بر خانه پيامبر حكمفرما شد. سرها به طرف عمر چرخيد. بهت و سكوت درهم آميخت. به راستى عمر بود كه چنين سخنى گفت؟! اما به جز عمر چه كسى جرئت چنين جسارتى داشت؟! جسارتى كه ابن‌عباس را به ناله وامى‌دارد: «پنجشنبه؛ آه چه پنجشنبه‌اى! همه مصيبت‌ها از آن روز شروع شد». ²

نزاع ميان حاضران درگرفت: آخر اين چه گفته‌اى بود كه عمر بر زبان راند. مگر قرآن نمى‌گويد: «پيامبر از روى هوا و هوس سخن نمى‌گويد؛ آنچه بر زبان مى‌راند برگرفته از سرچشمه زلال وحى الهى است» ³، مگر قرآن نمى‌گويد: «آنچه را پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى شما آورده بگيريد [و اطاعت كنيد] و از آنچه شما را نهى كرده خوددارى نماييد». ⁴