131مقابل مردم بايستد و اساسىترين و لازمترين و اصلىترين مسائل را در اجتماعى بزرگ، از زبانى امين و مورد اطمينان با مردم در ميان بگذارد. بايد بر سلاح تكيه كند يعنى جامعه اسلامى و جامعه قرآنى در مقابل دشمنان خدا به سلاح تكيه مىكند، به قدرت خود تكيه مىكند، به اجتماع عظيمى كه مىتواند همه توطئههاى دشمنان را خنثى بكند تكيه مىكند. پس (از يك سو) نماز است و ذكر خدا و از يك سو سلاح هست و اقتدار است و اظهار قدرتمندى است و در ميان غمرات و موجها و گردابها خود را درافكندن است. يعنى يك ملت با ياد خدا مبارزه مىكند، با ياد خدا به گوشهاى نمىخزد، با ياد خدا در محراب مىايستد؛ يعنى محل حرب، يعنى محل جنگيدن، با كى؟ با دشمنان راه اللّٰه، با دشمنان مكاتب الهى و توحيد، با دشمنان انسانيت و با دشمنان انسان.
نماز جمعۀ ما مردمى كه در اين شهر، در تهران گرد آمدهايم، داراى بعد افزونترى از همۀ نمازجمعههاى ديگر است. همه نمازجمعهها به طور طبيعى در مسجد تشكيل مىشود و نمازجمعه ما در دانشگاه تشكيل مىشود، يعنى دانشگاه، محل دانش، خانه دانشجويان و دانشپژوهان، خانه عبادت خداست، مركز توجه به خداست. آفرين بر اين هوشمندى و هوشيارى.
سه عنصر، تشكيلدهندۀ يك جامعه آباد است، اولاً ياد خدا و ثانياً تكيه بر قدرتهاى عظيم انسانى و ثالثاً تكيه بر