70در اين باره در قرآن كريم مىخوانيم:
وَ مٰا بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ إِذٰا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ * ثُمَّ إِذٰا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذٰا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ (نحل:53 و 54)
هر نعمتى كه داريد، از سوى خداست. آنگاه چون زيانى متوجه شما شود، به او پناه مىبريد. [اما] هنگامى كه سختىها را از شما بردارد، عدهاى از شما به پروردگار خود شرك مىورزند.
نيز مىفرمايد:
وَ إِذٰا مَسَّ الْإِنْسٰانَ الضُّرُّ دَعٰانٰا لِجَنْبِهِ أَوْ قٰاعِداً أَوْ قٰائِماً فَلَمّٰا كَشَفْنٰا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنٰا إِلىٰ ضُرٍّ مَسَّهُ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ (يونس:22)
چون زيان [و ناراحتى] به انسان برسد و در هر حالت كه باشد - به پهلو خفته يا نشسته و يا ايستاده - ما را به دعا مىخواند، اما هنگامى كه رنج او را برطرف كرديم، چنان مىرود كه گويى هرگز براى رفع مشكل خود، ما را نخوانده است. بدينگونه، كردار فاسقان در نظرشان زينت داده شده است.
در جاى ديگر مىفرمايد:
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وٰاحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْهٰا زَوْجَهٰا لِيَسْكُنَ إِلَيْهٰا فَلَمّٰا تَغَشّٰاهٰا حَمَلَتْ حَمْلاً خَفِيفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمّٰا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمٰا لَئِنْ آتَيْتَنٰا صٰالِحاً لَنَكُونَنَّ مِنَ الشّٰاكِرِينَ * فَلَمّٰا آتٰاهُمٰا صٰالِحاً جَعَلاٰ لَهُ شُرَكٰاءَ فِيمٰا آتٰاهُمٰا فَتَعٰالَى اللّٰهُ عَمّٰا يُشْرِكُونَ (اعراف:189 و 190)
اوست كه [همۀ] شما را از يك تن آفريد و همسرش را نيز از جنس خودش پديد آورد، تا به او آرام گيرد و هنگامى كه با او آميزش كرد، حملى سبك برداشت و با آن بار چندى زيست تا سنگين شد. آنگاه هر دو، خدايى را كه پروردگارشان بود، خواندند كه اگر فرزندى صالح به ما عطا كنى، از شاكران خواهيم بود. چون خدا به آنها فرزندى صالح عطا كرد، براى او شريكهايى از ميان آنچه به آنها داده بود، قرار دادند. خداوند برتر است از آنچه همتاى او قرار مىدهند.