335ادعاى انصار به قوت خود باقى است. 1
خويشاوندى و رحم، اگرچه باعث وراثت در منصب و غير آن است، منافاتى ندارد كه بين ارحام، به دلايل خارج از رابطۀ خويشى، يكى بر ديگرى برترى داشته باشد؛ همچون اطاعت، جهاد و سابقۀ ايمان، چنان‌كه استدلال حضرت امير(ع) به آيه‌اى ديگر از قرآن، به همين مطلب دلالت مى‌كند.
ازاين‌رو، وقتى از اميرمؤمنان(ع) سؤال مى‌كنند كه چرا شما وارث پسر عموى خود شديد، نه عموى‌تان، «حديث دار» را كه از جمله احاديث وارده در حق ايشان است، ذكر مى‌كند 2؛ مانند اين سؤال، در روايت قثم بن عباس نيز آمده است. 3
سخنى كه از اميرمؤمنان(ع) نقل كرديم، با سياق آيۀ ذيل تناسب دارد كه مى‌فرمايد:
پيامبر نسبت به مؤمنان، از خودشان سزاوارتر است، و همسران او مادران مؤمنان محسوب مى‌شوند، و خويشاوندان نسبت به يكديگر، در آنچه خدا مقرر داشته، اولا هستند. 4
بى‌شك ذكر آيۀ «اولوا الارحام» پس از بيان اولويت پيامبر(ص) نسبت به مسلمانان مى‌رساند كه اولويت پيامبر(ص) در اولويت اولوا الارحام ادامه پيدا مى‌كند و سزاوارى آن حضرت(ص) نسبت به مسلمانان، پس از او، براى ارحام ايشان نيز خواهد بود. بلكه با توجه به بعضى از روايات تاريخى، مى‌بينيم كه در جريان جنگ‌هاى معروف به «جنگ‌هاى ردّه» كه با قبيله «كنده» صورت گرفت، عموم مردم، از آيۀ مذكور، شمول