289شود، پايا و ماندگار خواهد بود.
اين مطلب همان است كه در آيۀ ذيل، از آن به كمال دين و جامع بودن شريعت اسلام، تعبير شده است: «امروز دين شما را براىتان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم، و راضى شدم كه اسلام دين شما باشد». 1
كامل بودن نظام امامت نزد شيعه
رويكردى را كه شيعۀ اماميه در امامت پذيرفته، بر نظام متكامل امامتى مبتنى است كه هر گاه امكان عملى شدن را بيابد، بدون كوچكترين خلل و كاستى، مشكلات و مسائل جوامع را سامان مىدهد؛ زيرا وظايف امام، همانند وظايف پيامبر(ص) است و شامل همۀ امور مىشود و وجود امامان، تمام روزگارانى را كه حكومت اسلامى قرار است بر زمين حاكم باشد، دربرمىگيرد و در اين ميان، پشتوانۀ محكمى، يعنى عصمت امام، از بروز نگرانىها و آشفتگىها جلوگيرى مىكند.
مشخصۀ نظام امامت از نگاه عامه
در رويكرد عامه، نظام امامت هيچ مرزبندى خاصى ندارد؛ چه رسد به اينكه متكامل و يكپارچه باشد. بلكه بر قبول هر آنچه پيش آيد و افزودن صورتى از شرع و اسلام بر آن مبتنى است. آن هم به پيروى از قدرت حاكم و سلطهاى كه بىهيچ ضابطهاى اختيار را به خليفه مىدهد؛ بدون توجه به شايستگىِ حاكم براى خلافت و سلوك فردى و اجتماعى او.
با توجه به اينكه بسيارى از خلفا و حتى تمام آنان بايد حامى اسلام و مسلمانان باشند، در نهايت انحطاط اخلاقى فرو غلطيده يا در اوج ظلم و تبهكارى و در غايت ضعفِ اراده و شخصيت قرار مىگيرند و بدين ترتيب، منصب الهى امامت، بازيچهاى