280
ج) خالى نبودن زمين از امام
روايات فراوانى از پيامبر خدا(ص) دربارۀ اين امر مسلّم وارد شده كه مؤيد يكديگرند؛ همچون: «هر كس بميرد و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهليت مرده است».
- «هر كس بدون امام بميرد، به مرگ جاهليت مرده است».
- «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، به مرگ جاهليت مرده است».
- «هر كس بميرد و عهد امامى برعهدهاش نباشد، مرگ او مرگ جاهليت است».
- «هر كس بميرد و تحت بيعت امامى نباشد، به مرگ جاهليت مرده است».
اينگونه روايات، وجود امام را در هر عصرى مسلّم مىشمارد و چون امامت چنين امامى از سوى خداى متعال و مشروع است، در هيچ دورهاى، مردم بدون امام نخواهند بود و بر آنان است كه از او فرمان ببرند و تحت بيعتش درآيند. اين همان حقيقتى است كه شيعه، به تبع روايات، بر آن اتفاق دارد و سخن درباره آن، پيشتر در اثبات امامت دينى امام(ع) گذشت.
آنچه در اين روايات آمده است، با عقيدۀ اماميه همسو است كه امام بايد با نص الهى تعيين شود؛ زيرا اگر اختيار با مردم باشد، در صورت شانه خالىكردن مردم از نصب امام و بيعت با ايشان و به تأخير انداختن اين امر، لازم مىآيد كه زمان، خالى از امام شود؛ همچون مواردى كه در دورههاى گذشته و نيز در عصر ما، پس از انحلال خلافت عثمانى در سال 1342ه.ق اتفاق افتاد.
د) رواياتى كه مىگويد ائمه دوازده نفرند
روايات بسيارى به طور مستفيض، از طريق شيعه و اهل سنت نقل شده است بدين مضمون كه ائمه يا خلفا، دوازده نفرند. 1