253نيز در حديث جابر مىخوانيم:
پيامبر خدا(ص) را در حجةالوداع، در روز عرفه ديدم كه بر ناقۀ قصواى خود سوار بود و خطبه مىخواند. شنيدم كه مىفرمود: «اى مردم، همانا من در بين شما چيزى بر جاى نهادهام كه اگر بدان چنگ بزنيد، گمراه نخواهيد شد: كتاب خدا و عترتم كه همان اهلبيت من است». 1
در حديث زيد بن ارقم و ابوسعيد خدرى است كه:
پيامبر خدا(ص) فرمود: «من در ميان شما دو چيز گرانبها باقى مىگذارم كه اگر بدان چنگ بزنيد، پس از من هرگز گمراه نخواهيد شد. يكى از آن دو از ديگرى برتر است: كتاب خدا ريسمانى است كشيده شده از آسمان به زمين و ديگرى عترتم كه اهلبيت منند. اين دو هرگز از هم جدا نمىشوند تا بر سر حوض (كوثر) بر من وارد شوند. پس بنگريد بعد از من، چگونه با ايشان رفتار مىكنيد». 2
روايات ديگر نيز با مضامين نزديك به هم و طرق بسيار و افزون بر تواتر، همين معنا را در بر دارند.
در بعضى، اين عبارت اضافه شده است: «بر آنان پيشى مگيريد كه هلاك خواهيد شد، و از ايشان عقب نمانيد كه نابود مىشويد و آنان را چيزى نياموزيد كه از شما داناترند». 3
اين مطلب بر مدعاى ما دلالت دارد؛ زيرا عصمت ايشان از گمراهى و جدا نبودنشان از قرآن مجيد نيست، مگر به دليل شناختى كه از دين و كتاب خدا دارند؛ شناختى كامل و دور از هرگونه خطا و اشتباه. همين دو معرفت است كه ميزان مرجعيت ايشان به