155
فصل چهارم: بشارت پيامبران گذشته
از جمله شواهد بر صداقت و حقانيت پيامبر ما محمد(ص) در ادعاى نبوت، بشارتهايى است كه از سوى خداوند بر زبان پيامبران پيش از او - صلوات الله عليهم - جارى شده است. در كتابهاى آسمانى ايشان از زمان بعثت، محل ظهور، هجرت و نشانهها و علامتهاى وى، سخنانى ذكر شده كه براى امتهاى خويش بيان داشتهاند و دست به دست، به علماى اهل كتاب رسيده است.
راويان و مورخان، بسيارى از اين موارد را ذكر كردهاند؛ همچون گفتوگوهاى تبّع با اوس و خزرج، هنگامى كه آنها را به ماندن در مدينه تا ظهور پيامبر(ص) سفارش نمود. 1 قصۀ «سيف بن ذى يزن» و بشارتى كه به جد پيامبر(ص)، عبدالمطلب داد و فرجام كار آن حضرت را براى او يادآور شد. 2 ماجراى «بحيراى» راهب در سفر به شام در كودكى حضرت(ص) كه با ابوطالب، عموى پيامبر دربارۀ او گفتوگو كرد. 3 سخن يوسف يهودى در مكه، هنگامى كه ديد ستارگان فرو مىافتند، پس از قريش دربارۀ نوزادى تازه در ميان آنان سؤال كرد و آنها نيز گفتند محمد(ص) متولد شده و چون آن حضرت(ص) را