127و قبيلۀ خود را از آن مطلع نگردانم؟» پس پنبه‌ها را از گوش درآورد و نزديك رسول‌خدا(ص) رفت و گفت: «صبح به خير». حضرت(ص) سر بلند كرد گفت: «به جاى اين سخن، خداوند ما را كلامى نيكوتر كه سلام بهشتيان است، آموخته: سلام عليكم». اسعد گفت: «اى محمد، به چه دعوت مى‌كنى؟» حضرت فرمود:

به اينكه شهادت دهيد خدايى جز خداى يكتا نيست و من فرستاده خدا هستم، و از شما مى‌خواهم كه چيزى را شريك خدا قرار ندهيد، و به پدر و مادر خود نيكى كنيد، و فرزندانتان را از [ترس] فقر نكشيد؛ ما شما و آنها را روزى مى‌دهيم و نزديك كارهاى زشت نرويد، چه آشكار باشد چه پنهان، و انسانى را كه خداوند محترم شمرده، به قتل نرسانيد. مگر به حق [و از روى استحقاق]. اين چيزى است كه خداوند شما را به آن سفارش كرده، شايد بينديشيد. و به مال يتيم جز به بهترين صورت [و براى اصلاح] نزديك نشويد، تا به حدّ رشد خود برسند، و حقّ پيمانه و وزن را به عدالت ادا كنيد. هيچ‌كس را جز به مقدار توانايى‌اش تكليف نمى‌كنيم. و آن‌گاه كه سخنى مى‌گوييد، عدالت را رعايت كنيد، حتى اگر در مورد نزديكان بوده باشد. و به پيمان خدا وفا كنيد. اين چيزى است كه خداوند شما را به آن سفارش مى‌كند، شايد متذكر شويد. ¹

اسعد، با شنيدن اين آيات، گفت: «گواهى مى‌دهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست، يگانه است و شريك ندارد، و تو رسول خدا هستى». ²

اين شكل از اعجاز و قرآن، با توجه به چند امر، تأييد مى‌شود:

يك - روش‌هاى گوناگون قرآن كريم

اگر قرآن كريم به روشى خاص بيان شده بود، چه بسا اين توهم پيش مى‌آمد كه پيامبر(ص) اين روش را به قرآن اختصاص داده و در باقى سخن‌هاى خود از روشى ديگر